ENGLEBERT VAN ANDERLECHT (1918-1961)

Van Anderlecht vindt in de schilderkunst het middel bij uitstek om te onthullen wat grenst aan het intieme. De kunstenaar zal zijn tijd nemen om zich te bezinnen over zijn werk en beschouwt de te schilderen ruimte in zijn legitimiteit als kunstenaar. Van elementair belang is dat het gebaar de beweging conditioneert onder het ritme van kleurige penseeltrekken, net als in een choreografie. Vanuit de verscheurdheid verschijnt de betovering. De strijd is van dierlijke aard en de kunstenaar zal zich niet laten kluisteren door verstrooidheid van buitenaf, noch zich laten onderwerpen aan dictaten van het estheticisme. Een groot doek, donkere en blauwachtige kleuren met hier en daar wat wit, Rome II is geen uitzondering: een verhaal over de innerlijke draaikolk. Instinct temidden van een opborrelende creatie, waar kleur en materie de passie weergeven die de kunstenaar in zich heeft. Van Anderlecht sterft te vroeg maar hij heeft altijd getracht te geraken tot bij een intacte en eerlijke kracht. Zijn doeken zijn zeldzaam en zeer gegeerd.

Van Anderlecht trouve dans la peinture le meilleur moyen de révéler ce qui s’apparente à des enjeux intimes. Longtemps en questionnement sur le bien-fondé de son travail, l’artiste prendra son temps pour investiguer l’espace pictural, interrogeant sa légitimité d’artiste. Élémentaire, le geste conditionne le mouvement, rythmé de larges traits de couleurs telle une chorégraphie. Du déchirement procède l’enchantement. La lutte est d’ordre animal et le peintre ne se laissera pas entraver par les distractions extérieures, ni assujettir aux diktats de l’esthétisme. Grande toile, aux pâtes sombres et bleutées, ponctuée de blanc, Rome II n’échappe pas à la règle : elle raconte le tourbillon intérieur. L’instinct est au cœur d’une création bouillonnante où couleur et matière font écho à la passion qui anime l’artiste. Décédé prématurement, Van Anderlecht recherchera à atteindre toujours une puissance intacte et sincère. Ses toiles sont rares et recherchées.