GUY VANDENBRANDEN (1926-2014)

Né à Bruxelles, Vandenbranden se forme à l’académie libre L’Effort (1948-1949). Il découvre les premières toiles abstraites des peintres de la Jeune Peinture Belge. Dans le sillage de Mondrian et Vasarely, il s’oriente vers le constructivisme dès le début des années 1950. L’unique titre que l’anversois attribue à ses œuvres est celui de composition, terme rendant justice à un art basé sur des formes régies par la tempérance. Ce postulat en faveur de la modération relègue volontairement les perturbations du champ pictural qu’occasionnent la fougue et la passion. Les couleurs choisies – ici le contraste noir-blanc – répondent volontairement au climat qu’il souhaite insuffler à sa toile. L’univers de Vandenbranden est savamment orchestré et se place sous le signe de la continuité, synonyme d’intransigeance.

Vandenbranden, geboren in Brussel, volgde zijn opleiding aan de Vrije Academie L'Effort (1948-1949). Hij ontdekte de eerste abstracte schilderijen van de schilders van de Jonge Belgische schilderkunst. In het kielzog van Mondriaan en Vasarely richtte hij zich begin jaren vijftig op het constructivisme. De enige titel die de Antwerpse kunstenaar aan zijn werken toeschrijft is Compositie, een term die recht doet aan een kunst die gebaseerd is op vormen, beheerst door matigheid. Deze veronderstelling ten gunste van mate, verbreekt bewust de verstoringen in het picturale veld die veroorzaakt worden door ijver en passie. De gekozen kleuren - hier het zwart-witte contrast - spelen bewust in op het gevoel dat hij in zijn doek wil teweegbrengen. Vandenbranden’s universum is vakkundig georkestreerd en wordt gekenmerkt door continuïteit of standvastigheid.