Hugo Claus, die vaak in verband wordt gebracht met zijn carrière als schrijver, ontwikkelde daarnaast ook een beeldende praktijk die werd gevoed door de geest van de CoBrA-groep (1948–1951), waarmee hij nauw verbonden was. Door zijn verbeelding vrij spel te geven, zonder zich te onderwerpen aan maatschappelijke normen, trachtte hij zich te bevrijden van elke vorm van beperking. Deze benadering werd met name mogelijk gemaakt door het gebruik van collage, een techniek die hem in staat stelde onverwachte associaties tot stand te brengen en een uitgesproken gevoel voor humor te ontwikkelen. Kritische reflectie, folkloristische verwijzingen en seksuele evocaties gaan samen tegen een klassieke achtergrond en creëren bewust opgezette contrasten. Elk collagewerk presenteert zich als een beknopt narratief, open voor interpretatie, dat de toeschouwer uitnodigt zijn verbeelding te activeren en een van de actoren van het scenario te worden. Het plastische oeuvre van Claus werd aan het publiek onthuld tijdens een belangrijke tentoonstelling georganiseerd door MuZee in het Ensorhuis, van 17 april tot en met 29 augustus 2010. Onder de titel Con amore, vond in 2018 een belangrijke retrospectieve plaats in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel (BOZAR).

